Jak działa mechanizm zamrożenia cen prądu do końca 2025 roku?
Mechanizm utrzymania cen prądu na stałym poziomie do końca 2025 roku opiera się na wyznaczonej maksymalnej stawce – 500 zł za megawatogodzinę netto, niezależnie od wielkości gospodarstwa domowego. To narzędzie rządowe ma na celu ochronę odbiorców przed gwałtownymi podwyżkami cen energii elektrycznej.
Najważniejszym założeniem tego rozwiązania jest zapewnienie przeciętnym użytkownikom przewidywalnych opłat za prąd, niezależnie od wahań na rynku hurtowym. Stały Komitet Rady Ministrów podjął decyzję o przedłużeniu obowiązywania przepisów na cały przyszły rok, choć pierwotnie planowano ich zakończenie na koniec września 2025.
Co istotne, brak tutaj ograniczeń dotyczących wysokości zużycia energii – każde gospodarstwo korzysta z prądu według własnych potrzeb i zawsze płaci cenę nieprzekraczającą wyznaczonego pułapu. Dzięki temu nawet w sytuacji, gdy koszty na rynku energii poszybują w górę, domowe budżety pozostaną chronione.
Obecnie projekt ustawy trafił na biurko prezydenta po uzyskaniu poparcia w Sejmie. Przepisy gwarantują, że mechanizm będzie funkcjonował także w ostatnich miesiącach 2025 roku, co pozwala rodzinom spokojniej planować wydatki na prąd, zwłaszcza w obliczu rosnących cen w innych sektorach.
Takie uregulowanie rynku energii oznacza aktywną rolę państwa w łagodzeniu skutków kryzysu energetycznego. Wyznaczona cena maksymalna została skalkulowana tak, by jednocześnie zabezpieczyć konsumentów i uwzględnić możliwości finansowe państwa, które dopłaca do różnicy między ceną rynkową a ustaloną.
Jakie gospodarstwa domowe mogą otrzymać Bon ciepłowniczy i na jakich zasadach?
Bon ciepłowniczy jest adresowany do około 400 tysięcy gospodarstw domowych, które znajdują się w trudnej sytuacji finansowej i korzystają z miejskich sieci ciepłowniczych. Jego głównym celem jest wsparcie rodzin oraz osób samotnych najbardziej narażonych na ubóstwo energetyczne, zwłaszcza w obliczu rosnących rachunków za ogrzewanie.
Aby otrzymać bon, należy spełnić dwa warunki:
- dochód gospodarstwa nie może przekraczać ustalonych progów – dla osób samotnych limit to 3 272,69 zł miesięcznie,
- w gospodarstwach wieloosobowych dochód wynosi maksymalnie 2 454,52 zł na każdą osobę,
- opłata za ciepło systemowe musi przewyższać 170 zł za gigadżul (GJ).
Wysokość przyznanej pomocy w ramach bonu ciepłowniczego jest uzależniona od lokalnych stawek za ogrzewanie. Mieści się ona w przedziale od 500 zł do 3 500 zł rocznie, co pozwala dopasować wsparcie do rzeczywistych potrzeb gospodarstw domowych.
Dla osób, których dochody minimalnie przekraczają wyznaczone limity, przewidziano zasadę „złotówka za złotówkę”. Każde przekroczenie progu o jeden złoty powoduje proporcjonalne zmniejszenie kwoty wypłacanej pomocy. Taki mechanizm pozwala uzyskać wsparcie również tym, którzy znajdują się tuż powyżej wyznaczonych granic.
Program ciepłowniczego bonu stanowi uzupełnienie innych działań osłonowych, takich jak zamrożenie cen energii elektrycznej, które dotyczy wszystkich odbiorców indywidualnych. Bon skierowany jest jednak wyłącznie do tych, których domowe budżety są najmocniej obciążone wydatkami na ogrzewanie.
Bon ciepłowniczy ma charakter czasowy i interwencyjny – powstał w odpowiedzi na nagły wzrost kosztów ciepła systemowego, szczególnie dotykający mniej zamożne rodziny korzystające z miejskich sieci grzewczych.
